|
Eğer Bırakıp Gittiğin Kalbinse Elbet Döneceksin |
|
|
|
Yazar Emre
|
|
En zor zamanlarda,hayatın bir yerinde kalmış sevda yığınlarına inat;bana uğramaz dediğim aşk yüreğimin kapısını araladı.Aşk kelimesini duymak istemezken senle geldi aşkın o dayanılmaz sıcaklığı...Artık sen vardın hayatımda; yitirdiğim her ne varsa,acıların üstüne sünger çekip sadece sana yönelmiş bir yürek var tam burda, sol yanımda...Allah’ım nasıl bir duygudur bu insanlara bahşettiğin,nasıl bir histir ayaklarını yerden kestirircesine bağlattığın...Her daim onu düşünmek,sanki o gelmeden önce dünya viraneymiş gibi boş bakmak,işten eve –evden işe sadece yorgunluğumu düşünerek giderken şimdi ise sadece sevdiğini düşünmek....Her anında yaşamak onu,ruhunu onunla dinlendirmek,gözlerini sadece onu görebilecek şekilde ayarlamak,sadece onun dokunmasını istemek,onun olmadığı zamanlarda kendine bile dokunmayı haram saymak...Sana dokunabilmenin arzusuyla yanmak ama bir o kadarda çekingen olmak,her dokunduğunda parmak uçlarına kadar titremek,delice istemek seni,yanımdayken bile sabaha birlikte olamayacağımızı düşünürek daha yanımdayken özlemek seni...Sabahlara uyanamamak seninle ne kadar acı olsa da “giderken bırakıp gittiğin kalbinse elbet döneceksin”...
|
Yorumlar